 |
omloopbaan: 129.850 km vanaf Uranus diameter: 472 km massa: 6,3e19 kg
Miranda is de dochter van de magische Prospero in Shakespeare's The Tempest.
Ontdekt door Kuiper in 1948.
Voyager 2 vloog rakelings langs Uranus om de nodige energie te krijgen richting Neptunus. Alleen Miranda bevond zich op dat ogenblik in de buurt van het eclipticavlak en kon van nabij waargenomen worden. Voor de Voyagerpassage was weinig geweten van Miranda, die trouwens de kleinste van de vijf grote manen is. Mocht de keuze vrij geweest zijn, dan zou men de Voyager zeker langs een andere maan gestuurd hebben. Gelukkig want Miranda bleek uniek te zijn en is dan ook een dankbaar object voor de studie van ons zonnestelsel.
Miranda bestaat voor de helft uit waterijs en voor de helft uit gesteenten.
Het oppervlak van Miranda bestaat uit een erg bekraterd terrein met grote groeven, valleien en kloven (één van meer dan 15 kilometer hoog; links).
De eerste beelden van Miranda waren voor de wetenschappers erg mysterieus.
Iedereen verwachte dat de manen van Uranus weinig sporen zouden tonen van interne activiteit in het verleden (net zoals
Callisto). De geleerden die op TV rechtstreeks kommentaar gaven bij de eerste beelden die van Miranda ontvangen werden kwamen in verlegenheid : het oppervlak van Miranda is heel bizar en kent zijn gelijke niet.
Het technische jargon van de geleerden voorzag geen woorden voor de beschrijving van de oppervlaktekenmerken van Miranda en zij vervielen in termen zoals : "onderscheidingsstrepen"
(rechts), "race sporen" ...
Het vreemde landschap op Miranda zou kunnen ontstaan zijn door het verscheidene keren uiteenvallen en opnieuw samenvoegen van de maan. Waardoor elke keer een deel van het oorspronkelijk oppervlak bedolven werd door het binnenste van de maan dat naar buiten geslingerd werd. Geen enkel ander groot lichaam in ons zonnestelsel lijkt op Miranda.
Voyager 2 passeerde zo kort bij Miranda en de lichtinval was zo laag (ongeveer 3 miljard km afstand van de zon) dat speciale technieken moesten gebruikt worden om duidelijke beelden te krijgen. Dit kon door het hele ruimtetuig te laten draaien terwijl de sluiter van de camera open stond om de draaibeweging te compenseren. Het resultaat hiervan toonde ons beelden met de beste resolutie van heel de Voyager missie.
... Uranus
... Puck
... Miranda
... Ariel
... 
