 |
242 Ida is een Koronis asteroïde die rond de Zon loopt op een baan tussen Mars en Jupiter:
omloopbaan: 270.000.000 km afstand tot de Zon (gemiddeld)
grootte: 58x23 km
Ida was een nimf die de kleine Zeus (Jupiter) opvoedde. Ida is ook de naam van een berg op het eiland Kreta.
Ida is de tweede van de twee asteroïden die van dichtbij werden geobserveerd. Ida werd op 28 augustus 1993 bezocht door Galileo op zijn weg naar Jupiter (Gaspra was reeds twee jaar eerder bezocht).
Ida heeft een satelliet ! (Het is het kleine
vlekje rechts op
bovenstaande foto.) Het is de eerste natuurlijke satelliet van een
asteroïde die ooit werd ontdekt.
Voorlopig aangeduid als "1993 (243) 1",
kreeg het de naam Dactyl (en de permanente aanduiding
"(243) Ida I") in September 1994.
De naam is afgeleid van de Dactyli, een groep van
mythologische figuren die leefden op de berg Ida op Kreta en die de kleine Zeus bewaakten.
Uit de ontdekkking van een maan rond een asteroïde lijden sommigen af dat er meerdere "binaire" asteroïden zijn. Maar er is meer informatie nodig vooraleer men een definitief besluit kan trekken.
Dactyl is ongeveer 1.6 x 1.2 km, onverwachts vrij bolvormig voor zo'n een klein object. De baan van Dactyl ligt op ongeveer 90 km afstand van Ida.
Met toepassing van de derde wet van Kepler kunnen wij uit de baan van Dactyl de massa en de dichtheid van Ida bepalen. De dichtheid van Ida is ergens tussen 2,2 en 2,9 grams/cm3 (of zelfs iets hoger), men is nog niet volledig zeker omdat de baan van Dactyl niet volledig gekend is.
Oorsponkelijk dacht men dat Ida een S-type asteroïde was net zoals Gaspra, vooral bestaande uit ijzernikkel en silicaten. Maar dan is een dichtheid van 2,9 te laag. Deze dichtheid komt meer overeen met een chondrietmeteoriet, wat waarschijnlijk de oorspronkelijke samenstelling is.
Interessant om te weten is dat niettegenstaande de spectra van Ida en
Dactyl erg op elkaar lijken de twee objecten erg verscheiden zijn; Dactyl is
niet zomaar een kleinere versie van Ida.
Men gaat er vanuit dat het binair systeem gevormd is tijdens de botsingen
en de afsplitsingen die de Koronis familie vormden.
De oppervlakten van Ida en Dactyl zijn zwaar bekraterd wat normaal betekent dat ze tamelijk oud zijn. Maar dynamische berekeningen wijzen er op dat heel de Koronis familie relatief jong is. Dergelijke berekeningen wijzen ook uit dat objecten van de grootte van Dactyl niet langer dan 100 miljoen jaar kunnen bestaan. Waarschijnlijk zal het kraterlandschap ontstaan zijn bij de vorming van de Koronis familie en niet 4 miljard jaar geleden wat normaal het geval is voor dergelijke oppervlakken.
Bij zijn passage van Ida stelde Galileo vast dat er wijzigingen optreden in het magnetisch veld van de zon (een zelfde effect deed zich ook voor bij Gaspra). Dit zou betekenen dat Ida magnetisch materiaal bevat, maar zijn dichtheid is veel te laag om op dezelfde manier samengesteld te zijn als een ijzer of steenijzerenmeteoriet.
... Zon
... Kleine Lichamen
... Gaspra
... Ida
... Mathilde
... 
