omloopbaan: 1.481.100 km vanaf Saturnus diameter: 286 km (410 x 260 x 220) massa: 1,77e19 kg
In de Griekse mythologie was Hyperion een Titaan, zoon van Gaia en Uranus en de vader van Helios.
Ontdekt door Bond en Lassell in 1848.
Hyperion is het meest onregelmatige (niet-sferische ) van de grote lichamen in ons
zonnestelsel.
Net zoals de meeste van de Saturnus manen heeft Hyperion een laag soortelijk gewicht wat er op wijst dat ze voornamelijk is samengesteld uit waterijs en slechte voor een klein gedeelte uit gesteenten.
Maar in tegenstelling tot de andere Saturnus manen heeft Hyperion een lage albedo (0,2 tot 0,3) wat er op wijst dat het oppervlak op zijn minst met een dunne donkere laag bedekt is. Dit zou materiaal kunnen zijn van Phoebe (die een heel stuk donkerder is) en passeerde voorbij Iapetus.
Uit de Voyager beelden blijkt dat de rotatie van Hyperion chaotisch is , de rotatieas en orientatie is onvoorspelbaar. Hyperion is het enige gekende lichaam in ons zonnestelsel met een chaotische rotatie.
Dit kan het gevolg zijn van het erg onregelmatige oppervlak van Hyperion, in tegenstelling tot de andere manen waar alleen de twee halfronden verschillend zijn van elkaar.