 |
omloopbaan: 1.070.000 km vanaf Jupiter diameter: 5262 km massa: 1.48e23 kg
Ganymedes was de zoon van de mytische koning Tros (stichter van Troje) en werd om zijn schoonheid door Zeus geroofd en tot schenker der goden aangesteld.
Ontdekt door Galileo en Marius in 1610.
Ganymedes is de grootste satelliet in het zonnestelsel. De satelliet is groter dan Mercurius maar heeft slechts de helft van de massa. Ganymedes is een heel stuk groter dan Pluto.
Voor de passage van Galileo ging men er van uit dat Ganymedes en Callisto samengesteld waren uit een stenen kern omgeven door een grote mantel van water en waterijs en oppervlak van ijs (en dat Titan en Triton hierop gelijken). Uit de eerste resultaten van Galileo blijkt dat Callisto eenvormig is samengesteld, terwijl Ganymedes bestaat uit drie verschillende lagen : een kleine gesmolten ijzerenkern met daar rond een mantel van silicatengesteenten en een ijslaag aan het oppervlak. Eigenlijk lijkt Ganymedes wat de samenstelling betreft erg op Io, met die uitzondering dat Ganymedes nog een een bijkomende ijslaag heeft.
Het oppervlak van Ganymedes is een mengeling van twee soorten terrein: heel
oude, sterk
bekraterde donkere regio's (links),
en wat jongere (maar toch nog oude) heldere
regio's die vooral bestaan uit groeven en rillen
(rechts). De oorsprong is duidelijk
van tectonische aard, maar de details zijn niet gekend.
Ganymedes lijkt dan ook meer op de aarde
dan op Venus of Mars.
HST heeft recent een heel dunne atmosfeer van zuurstof ontdekt, gelijkend op de atmosfeer van Europa. (Dit betekent uiteraard niet dat er leven is op de satellieten.)
Hetzelfde gegroefd terrein is ook aanwezig op Enceladus, Miranda en Ariel. De donkere regionen komen overeen met het oppervlak van Callisto.
Beiden type terrein zijn sterk bekraterd.
Het aantal kraters wijst op een leeftijd tussen 3 tot 3,5 miljard jaar,
net zoals bij de Maan. De kraters worden doorsneden en gekruist door de groeven wat er op wijst dat de groeven ook heel oud zijn.
In de meeste opzichten zijn de kraters gelijk aan deze op de maan. Maar er zijn ook verschillen.
De kraters zijn relatief ondiep en in plaats van een centrale berg (zoals bij de maan en Mercurius) hebben de meeste kraters een
centrale put. Waarschijnlijk te wijten aan de weke ijskorst die op geologische tijdschaal het oppervlak
afvlakt .
Tijdens de eerste passage ontdekte Galilei een magnetsich veld rond Ganymedes. Dit veld bevindt zich binnen het grotere magnetisch veld van Jupiter. Wellicht wordt het magnetisch veld op dezelfde wijze gegenereerd als bij de aarde : door omwenteling van geleidend materiaal in de kern.
... Jupiter
... Europa
... Ganymedes
... Callisto
... 
