![]() |
omloopbaan: 190.930 km vanaf Uranus diameter: 1158 km massa: 1,27e21 kg
Ariel is een gevaarlijke geest in Shakespeare's The Tempest.
Ontdekt door Lassell in 1851.
Ariel en Titania lijken sterk op elkaar, maar Titania is 35% groter. Al de grote Uranusmanen zijn een mengeling van 40-50% waterijs met voor de rest gesteenten, een kleiner percentage meer gesteenten dan bij de manen van Saturnus (zoals Rhea).
Het oppervlak van Ariel is een mengeling van bekraterd terrein en een systeem van met elkaar
geconnecteerde
valleien honderden kilometers lang ( links, bovenaan)
en meer dan 10 km diep. Deze situatie lijkt op die van Titania .
Sommige van de kraters lijken half ondergedompeld te zijn.
Het oppervlak van Ariel is duidelijk nog jong
(maar ouder dan bv. Enceladus); het oppervlak is duidelijk hertekend door een of ander proces.
Sommige rillen in het midden van valleien worden geïnterpreteerd als opborrelend ijs.
Waarschijnlijk was het binnenste van Ariel heel heet, maar is het nu volledig afgekoeld. De valleien kunnen gevormd zijn in de periode dat Ariel bevroren is.